این بار که به خیابان ها بیاییم دیگر نمی گریزیم/ سینه هایمان سپری است در جلوی گلوله های تو/ این بار این تو هستی که باید بگریزی/ این بار که به خیابان ها بیاییم فرار نمی کنیم، فراریت می دهیم/ تو را از سوراخی که در آن خزیده ای به جایی که برای روز مبادای خود در نظر گرفته ای/ این بار که به خیابان ها بیاییم روز مبادای توست/ ملتی که آنها را با کلام خود احمق می انگاشتی، اوج حماقت تو را به رخت می کشند.
No comments:
Post a Comment