آقای داعی منظورتان از دیگر گرایشات سیاسی مجاهدیدن خلقی است که دستشان به خون هزاران ایرانی آلوده است؟

آقای داعی شما در آخرین مقاله تان با اشاره به عدم حضور سبزها در تجمع مقابل سازمان ملل، رهبران جنبش سبز را به سهم خواهی قدرت در رژیم جمهوری اسلامی ایران متهم کرده اید. شما معتقدید که گفتمان تغییر رژیم تنها متعلق به گرایشات سیاسی است که منفعت خود را در تائید جنبش سبز نمی بینند و جنبش سبز را به تضعیف این گفتمان متهم می کنید. سوال من از شما این است: این گرایشات سیاسی که شما از آنها دفاع می کنید چه کارنامه ای دارند؟ آیا پایبندی شان به دموکراسی از حد شعار فراتر رفته است؟ منظورتان از دیگر گرایشات سیاسی مجاهدیدن خلقی است که دستشان به خون هزاران ایرانی آلوده است و برای رسیدن به قدرت حتی حاضر شدند با صدام همکاری کنند؟ یا سلطنت طلبانی که اصالت را به سلطنت می دهند و به شخصیت هایی که خود نماد دیکتاتوری در این کشور محسوب می شوند افتخار می کنند؟

آیا به نظرتان منسوب کردن گفتمان تغییر رژیم تنها به گروه هایی اینچنین با قصدی غیر از فریب افکار عمومی انجام می شود؟

شما معتقدید که جوانانی که در قالب جنبش سبز فعالیت می کنند، به یک سری رهبران خیالی دل خوش کرده اند. به نظر می رسد که شما نه جنبش سبز را می شناسید و نه به پتانسیل فکری جوانان ایرانی واقفید. جوانان سبز ایرانی خیلی راحت می توانند شما و امثال شما را که سعی در منحرف کردن افکار عمومی و حذف مخالفان دارند خوب بشناسند. شیوه ی شما در رفتار سیاسی بسیار شبیه به شیوه ی جمهوری اسلامی و قلم به دستانش است.