آقای پهلوی حکومت ایران می توانست پادشاهی مشروطه باشد، اگر پدر شما علیه خواست ملت کودتا نمی کرد

آقای پهلوی در مصاحبه هایشان اشاره به کشور هایی چون ژاپن می کنند که نظام آنها پادشاهیست و در عین حال دموکراتیک هستند. این اتفاق می توانست برای ایران نیز رخ دهد، و این چیزی بود که مرحوم دکتر مصدق در پی آن بود. تردیدی نیست که دخالت شاه در کودتای 28 مرداد یک خیانت به حساب می آید، که ریشه ی اصلی وقوع انقلاب 57 در همین خیانت نهفته است. محمدرضا شاه وقتی از اشتباه خود آگاه شد که دیگر کار از کار گذشته بود و دست به دامان بختیار شدن هم کاری از پیش نمی برد. شاید اگر قدرت طلبی محمدرضا شاه نبود امروز کشور ما در جایگاهی بسیار بالا در همه ی عرصه های فرهنگی و اقتصادی قرار داشت. اما کاش آقای رضا پهلوی نیز به صورت واضح به این اشتباهات پدرشان اعتراف کنند و او را دلسوز مردم ایران قلمداد نکنند

مسابقات دو 100 متر چپاول بيت المال... یعنی کی اول میشه؟؟؟

سوء استفاده ی جنسی از کودکان به صورت شرعی در آستان قدس رضوی

اگر بتوانیم خود را به میدان آزادی برسانیم، روز شمارمان را برای رسیدن به آزادی واقعی به کار انداخته ایم.

در برنامه ی جمعه شب تفسیر خبر صدای آمریکا، محسن سازگارا از راهکاری برای نحوه ی اعتراضات روز 25 بهمن سخن گفت. راهکاری که به نظر من و با توجه به تجربیاتی که در اعتراضات گذشته داشته ایم به نفع حاکمیت خواهد بود. درست مثل ایده ی اسب تراوا که در روز 22 بهمن سال گذشته دیدیم چگونه کاملاً به نفع نظام تمام شد. آنچه که حاکمیت در همه ی اعتراضات مردمی سعی در انجام آن داشته متفرق کردن مردم بوده است و متاسفانه سخنان آقای سازگارا کمک بیشتری به حاکمیت خواهد کرد. تمام تلاش ما در روز 25 بهمن باید تشکیل هسته ی اولیه ی راهپیمایی و حرکت از سوی میدان امام حسین به سمت میدان آزادی باشد. هدف رسیدن به میدان آزادی است و اگر بتوانیم خود را به میدان آزادی برسانیم تازه نیمی از راه را پیموده ایم. به طوریکه روز شمارمان را برای رسیدن به آزادی واقعی به کار انداخته ایم. قدم بعدی حفظ میدان آزادی و در اختیار داشتن آن تا روز بعد است و بی شک در صورت عملی شدن این ایده هر روز به خیل جمعیت اضافه خواهد شد.

این بار که به خیابان ها بیائیم، دیگر نمی گریزیم.

این بار که به خیابان ها بیاییم دیگر نمی گریزیم/ سینه هایمان سپری است در جلوی گلوله های تو/ این بار این تو هستی که باید بگریزی/ این بار که به خیابان ها بیاییم فرار نمی کنیم، فراریت می دهیم/ تو را از سوراخی که در  آن خزیده ای به جایی که برای روز مبادای خود در نظر گرفته ای/ این بار که به خیابان ها بیاییم روز مبادای توست/ ملتی که آنها را با کلام خود احمق می انگاشتی، اوج حماقت تو را به رخت می کشند.

.دلم واسه دستبند سبز بستن و اعتراض تنگ شده

دموکراسی خواه های مذهبی، بزرگترین خطر برای جمهوری اسلامی

رژیم استبدادی جمهوری اسلامی ایران برای مشروعیت بخشیدن به خویش از حربه های مختلفی استفاده می کند. یکی از مهمترین و اساسی ترین این حربه ها برچسب زدن به مخالفین و تخریب شخصیت آنها نزد افکار عمومی است. شاید اگر امروز جمهوری اسلامی اندک موافقین راستینی داشته باشد، آنها کسانی هستند که هنوز به رسانه ی حکومتی رژیم اعتماد دارند و هنوز خلل جدی در اعتماد آنها به گفته های رژیم پدید نیامده است. در راستای این هدف که حکومت اینچنین حامیانی را ازدست ندهد  برچسب هایی چون "سکولار"، "لیبرال"، "اسلام ستیز"، "خارج نشین"، "منافق"، "لائیک"، "کمونیست"، "عامل صهیونیست"، "عامل آمریکا" و ... به کار گرفته شده است.

اما عجز رژیم در برخورد با مخالفانی است که به راحتی نمی توان این گونه انگ ها را به آنها چسباند. یعنی نیروهای دموکراسی خواه مذهبی. اگر به رفتارهایی که در زندان ها در مقابل زندانیان سیاسی صورت می گیرد دقت کنیم، خواهیم دید که خشن ترین و وحشیانه ترین برخورد ها با مخالفین مذهبی رژیم که طرفدار دموکراسی و حقوق بشر هستند انجام می شود.

                حکومتی که برای باقی ماندن خود به ریسمان مذهب چنگ زده است، وقتی از دیدگاه مذهبی زیر سوال برود دیگر راهی برای مشروعیت بخشید به خود ندارد.